De coolste stad van Italië: waarom Napels nu de plek is waar je moet zijn

Met zijn sterke gemeenschapszin, ongefilterde straatcultuur en afbrokkelende architectuur, trekt de zanderige Zuid-Italiaanse stad Napels diegenen aan die een rauwe en ongetemde kant van Italië willen zien.

648fd0c5f9b8997205046c379d8696e8_medium.

 

In de 20e eeuw werden baanbrekende culturele iconen zoals Hemingway, Pablo Neruda en Andy Warhol verleid door Napels. Tegenwoordig worden hier ook trendsettende jonge kunstenaars en schrijvers aangetrokken, sommige verleid door de vitale en compromisloze portretten van de stad in My Brilliant Friend van Elena Ferrante en Gomorrah van Roberto Saviano.

 

 

Het nachtleven: Gezoem en spontane optredens

Wat het nachtleven van Napels cool maakt, is niet een heleboel hipsterbars ingericht met palletmeubels en kale gloeilampen, maar de afwezigheid van dit soort plaatsen. 's Nachts lopen de Napolitanen de straat op en groeperen ze zich rond de kombuisbars en cafés van Piazza Bellini. Aan de westkant verzamelen studenten zich in Caffè Dell'Epoca voor de beroemde € 2 Aperol spritz, en gaan vervolgens naar de zoemende Afro-beats nachtclub Teranga. Degenen die op zoek zijn naar cocktails en livemuziek, vinden het in verfijnde bars aan de oostkant van het plein, zoals Nea, dat overdag een kunstgalerie is, en het lommerrijke Intra Moenia, dat ook als uitgever fungeert.

Elders barsten spontane optredens in de basso's van de Spaanse wijk (kleine appartementen op de begane grond) en experimentele DJ-sets trekken menigten naar Spazio Intolab - een verlaten wolfabriek nabij het station. Insiders weten echter dat elke avond van de week zich leent voor rondhangen op straat buiten een andere bar. Op woensdag organiseert de spelonkelende Buco Pertuso opkomende bands en goedkope drankjes; op donderdag houdt Francesco Sepe zijn familie Antica Cantina Sepe laat open voor zijn nu beruchte ‘Aperisepe’ avonden, die € 1,50 wijn en zijn mama's aubergine parmigiana serveren; op vrijdag buiten Spiedo D'Oro organiseert de geliefde eigenaar Enzo kleine gammele optredens met livemuziek.

336b69e4d867a9a4d6a7d0cbfed15fa5_medium.


Genesteld tussen amoureuze krabbels, graffititags en protestmanifesten siert straatkunst van lokale en internationale kunstenaars de gefragmenteerde kades van de stad. De burgemeester van Napels heeft zelfs zijn steun toegezegd door op zijn Facebook-pagina te schrijven dat street art past bij de 'sociale en politieke revolutionaire drive van de stad'. Een Banksy - de enige in Italië - is te zien op Piazza dei Girolamini in het historische centrum.

 

Het lokale duo Cyop & Kaf heeft meer dan 220 muurschilderingen gemaakt op winkelpuien, luiken en straathoeken in de Spaanse wijk. Plat geschilderd in blokken van kleur, tonen de muurschilderingen surrealistische, dromerige en vaak verontrustende personages die verwijzen naar lokale folklore en onderdrukken onderdrukkende krachten zoals de lokale maffia. Aan de rand van de stad schilderde Jorit Agoch een enorm portret van voetballer Maradona - een aardse godheid voor Napolitanen - op de zuidelijke gevel van een sociaal woongebouw met 10 verdiepingen. Aan de andere kant van het blok staat de grootste afbeelding ooit van het gezicht van Che Guevara.

Het culturele cachet van de stad, en een overvloed aan goedkope studioruimte, trekt Napolitaanse kunstenaars terug naar hun eens verwaarloosde geboortestad. Lokale kunstenaars zoals het collectief Fake Gallery en & nd Project Napoli organiseren een continuüm van shows, openingen en evenementen in doe-het-zelflocaties. Onlangs werd de rijzende sterstatus van de stad bevestigd door de komst van de prestigieuze Thomas Dane Gallery uit Londen. Net als Naldi Rossano nodigt Dane internationale kunstenaars uit om in Napels te blijven en in zijn galerij te exposeren, wat bijdraagt ​​aan de groeiende artistieke drukte van de stad.

 

 

Vintage pioniers en sfeervolle boetieks

Het idee van ‘vintage’ kleding ontstond hier in de Tweede Wereldoorlog toen vindingrijke Napolitanen geallieerde legeruniformen verzamelden voor herbestemming en verkoop op de zwarte markt. Per Voi Giovani, een klein, modernistisch geïnspireerd juweel van een winkel achter het station van Napels, verkoopt sinds de jaren zestig vintage kleding aan kunstenaars en muzikanten. Rijen met bijpassende kleurenoverhemden, truien en broeken zijn verpakt in de messing planken. Meer vintage winkels langs Via Mezzocannone, de smalle studentenstraat die loopt tussen de twee universiteiten van de stad - Il Federico II en L'Orientale. Halverwege rechts bevindt zich Retrophilia, een lichte en luchtige boetiek met een zorgvuldig samengestelde collectie dameskleding.

Filmmaker Pier Paolo Pasolini bewonderde het vermogen van Napels om te voorkomen dat ze zou bezwijken onder massaconsumptie, en een overvloed aan kleine onafhankelijke boetieks gedijt hier vandaag nog steeds. Betaalbare antieke sieraden van goud en koraal worden verkocht in het historische Leonardo Gaita met houten lambrisering aan de Via Toledo en de rij kleine ouderwetse holen aan de Via San Biagio Librai. Op maat gemaakte herenkleermakers zoals Mariano Rubinacci, Camiceria Piccolo en paraplu-ambachtslieden Talarico zijn al een eeuw lang modebewuste dandy's aan het aankleden.

304

0 Comments

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

Name *
Email *
Website